Orlando 2009 (4)
Dag 1 / 25 April
Vertrekken richting Düsseldorf , naar het Mercure Hotel Düsseldorf Airport voor een overnachting.
We laten onze auto staan en worden 's morgen's met een shuttlebus om 07.00u opgehaald.
Na een nacht niet slapen dus , 06.00 uur opstaan en staan we om 07.00u bij de ingang te wachten op de shuttlebus.
Om 07.10u komt ie eindelijk (pfff..) en worden we keurig bij de juiste terminal afgezet.
Koffers mee en eerst een bakkie espresso (goed sterk) om wakker te worden.
We zijn redelijk snel (half uurtje) door de checkin, waar we met de standaard vragen geconfronteerd worden.
(waar ga je heen , heb je je koffers zelf ingepakt?)
Na een wandeling komen we voor de douane uit, waar ja hoor onze handbagage onderzocht word.
Na enig oponthoud kunnen we langs de paspoortcontrole , en op naar gate C44.
Daar wachten we ruim een uur voor we mogen boarden voor Vlucht DL25 van Delta Airlines.
Om 09.35 take off , USA here we come.......
FF Overstappen
Het eerste deel van de reis, we stappen over op Atlanta, verloopt redelijk rustig.
Voorzien van een klein beetje gemak (blijft coach class he) oortelefoontje ,
deken en kussen zitten we de vlucht van uit.
Jammer dat we geen eigen schermpjes in de stoel hebben, nu kijken we afwisselend naar een film en zien we tussendoor
het vliegtuig tergend langzaam richting Amerika bewegen.
Om 13.00 lokale tijden landen we op Atlanta, en begint het avontuur.
Anderhalf uur overstap tijd, dus vort met de geit.
We worden keurig gewezen waar we heen moeten, eerst de securitycheck (schoenen en riemen inleveren) en dan een aardig stukkie
lopen naar de douane, vingerafdrukken en foto maken (gelukkig andy niet) wat een circus! na een kwartier erdoor.
Koffers weer inleveren , en op naar de gate.
Onderweg komen we een "Smokerslounge" tegen (yyeessss..!!!) en zitten we aan een small coke en een ouderwets hollands sjaggie.
Na ruim 9 uur dus zo stoned als een garnaal (maar wel lekker)
daarna met de metro (gelukkig wel) op zoek naar de gate waar vlucht DL1317 richting Orlando staat te wachten.
(I wanna get high, so high)
Binnenlandse vlucht DL1317
Na 1 uur en 15 minuten is Orlando in zicht, in het relatief kleine toestel gaat de tijd gelukkig snel en
landen we voorspoedig in de "Sunshine State".
Dachten we dat we het ergste gehad hadden, fout!!
Nadat we binnen een kwartier de koffers hebben zakken we af naar de autoverhuur.
Tsjonge.... een rij van hier tot Atlanta , ruim een uur en een kwartier wachten pffff...
En als klap op de vuurpijl een uiterst onvriendelijke medewerker van Alamo die probeert
ons van alles aan te smeren.
Na de 3e no, gezicht op onweer (we waren al gewaarschuwd!) , papieren mee en naar de
parkeergarage.
Daar worden we uiterst vriendelijk begroet, door een vrolijke Alamo medewerker.
Hi guys , how are you? What kind of car do you got? Economy? that line , pick one...
Huh, dus 't kan wel? snel een mooie Chevy uitgezocht , koffers erin , TomTom aan en gaan!.
Bij de exit van de parkeergarage zit Tina in haar booth, en checkt de papieren.
Who is (noem maar een paar namen) , wij niet dus.
Ze moet dus bellen , blijken we het contract van onze voorganger aan de balie te hebben AARRGGH!
Gelukkig lost ze het simpel op een kunnen we gaan.
Daar gaan we , ik realiseer me nu pas, we rijden dus nu gewoon in een auto op de Interstate op weg richting
Kissimmee, echt vet!
Gelukkig goed voorbereid met TomTom vinden we redelijk snel de afslag om de sleutelcode op te halen bij
het welcomecenter.
Onderaan de afslag rijden we tegen een kleine supermarkt aan, we stoppen even om wat kleine boodschappen
mee te nemen, zodat we de eerste avond door kunnen komen.
Terug in de auto op weg naar het Welcome center , blijkt ie al om 18 uur dicht te zitten, maar we weten de code
voor de postbus, waar keurig een envelop met onze naam ligt te wachten met alle gegevens.
Op naar Club Tortile waar we ons "Townhome" hebben gehuurd.
Eindelijk "Thuis"
Na een ritje van een kwartier over Highway 192 komen we tussen marker 12 en 13 bij de "Seven Dwarfs Lane" onze eindbestemming.
Redelijk van de weg gelegen ligt gated community "Club Cortile" waar we in een Townhome 9 dagen zullen vertoeven.
Door het hek , met code beveiligd , we zitten in huis nr: 2892, even code invoeren op de keybox en Sesam open u.
(Townhome met onze huurauto)
Na ons vergaapt te hebben aan de enorme hoeveelheid ruimte , vier 2 persoons slaapkamers
3 badkamers , drinken we wat, en zijn helemaal stuk.
De reis was lang maar wat een belevenis!
Om 22.00 lokale tijd liggen we dus uitgeblust op bed.
03.15u denderende gangsterrap klinkt aan de andere kant van de slaapkamer muur.
Wat een kabaal , een hoop what the f*ck klinkt er bovenuit.
Blijkbaar zitten er naast ons "native" americans haha....
Met ongewtijfeld een ander leefritme dan wij hebben en geen weet van die 3 uitgebluste
nederlanders die nu dus stijl overeind in bed zitten.
Hopelijlk gaat dat niet 9 dagen lang zo door.
Ik probeer nog wat te slapen, Andy en Colinda gaan maar verstoppertje spelen in ons grote
Townhome.
Uiteindelijk begint de eerste echte dag in de states, lekker zonnig en volgens de weerman op tv
is het extremly dry for this time of the year en word het 87 graden vandaag.
(lekker weertje)
Vanmorgen moeten we echt naar het "Welcome Center" om onze gegevens door te geven.
Gelijk even kijken of we goedkope tickets voor Disney kunnen scoren , you'll never know....
Dus TomTom in de auto en een stukkie HWY 192 af.
Na een beetje zoeken (ondanks TomTom) gevonden (oeps nou snap ik wat er verkeerd is gegaan heb 2 adressen omgedraaid).
We stappen binnen en worden door een uiterst vriendelijke Tina te woord gestaan.
Er word over van alles en nogwat gekletst, en yep ze hebben Disney tickets in de aanbieding.
Scheelt 100 Dollar en da's nie niks, but you must go to, oke here we goo er is dus een catch , we gaan timesharing bekijken.
De eerste dollars are spent, aanbetaling voor de Disney tickets gedaan, dus we kunnen verder.
Eerst maar eens zo'n supermarktje op zoeken.
We komen er achter dat vrij dicht bij "Club Tortile" een Wal*Mart is.
Dus shoppen met die handel.
Tjonge , de mond open van verbazing wat een tent.
In de states is dus echt alles "much bigger" , we weten niet wat we zien.
Gelijk maar even uitgebreid shoppen , zodat we niet iedere dag boodschappen moeten halen.
(Al zou dat geen straf zijn, iedere dag verplicht in zo'n winkel rondlopen)
Bijgekomen van de eerste verbazing gaan we verder en komen we ook nog een een Target tegen.
De verwachtingen zijn hooggespannen na ons bezoek aan de Wal*Mart, en worden ook waar gemaakt.
De Target is wat "sjieker" en heeft ook meer luxe artikelen.
Ook hier weer even rustig rond gekeken.
Wat wel opvalt is dat het hier echt niet druk is.
Nu we klaar zijn besluiten we terug naar "huis" te gaan , kan Andy nog even zwemmen.
Vandaag gaan we naar Seaworld.
Eerst even rustig wakker worden, en dan gaan we een minuutje of 20 rijden richting Orlando.
We weten niet wat we kunnen verwachten , dus laten we ons verrassen.
We hebben geen tickets dus moeten we die eerst halen nadat we de auto geparkeerd hebben.
Nadat we eindelijk door de ingang heen zijn , lopen we met de crowd mee.
Uiteindelijk komen we uit bij het Orca bassin waar de show "Believe" zo gaat beginnen.
Op z'n amerikaans worden we getrakteerd op een geweldige show waarin duidelijk word gemaakt dat we de natuur moeten
koesteren (wat later een beetje wrange bijsmaak krijgt als "Tilikum" , de grote ster van de show een van de meest ervaren trainers
aan haar paardestaart meetrekt en laat verdrinken)
Na ongeveer 3 kwartier zoeken we de uitgang op en gaan we kijken wat Seaworld nog meer te bieden heeft.
Er is veel te ontdekken in dit mooi onderhouden park, voor meer foto's kijk hier.
We besluiten na Seaworld nog even te gaan "oultet" shoppen.