Orlando 2010

Show options Hide options Additional options

Avoid highways Avoid tolls KM Miles

Get Directions Print Directions

Op het moment dat ik dit typ zitten we nog te wachten op de papieren van de villa, omdat de eigenaar nu in Orlando zit en alles
op de post gooit als hij terug is in Schotland.
De papieren voor de auto , de Etickets voor de vlucht en de “5 day 1 park with 5 fun visits” tickets voor Disney liggen al klaar.

Soon more..

Vandaag doen we het rustig aan, dus doen we de nodige boodschappen in onze “favoriet” WalMart.
Daarna gaan we lekker zwemmen in de pool bij de villa.
Terloops besluiten we dat we ‘s avonds bij de Premium Outlet langs de I4 gaan neuzen.
Daar zijn we vorig jaar ook geslaag met shoppen dus weer terug.

Nadat we de auto in de parkeergarage gezet hebben lopen we richting ingang.
We lopen het volledige rondje , en pfff de voetjes doen weer zeer.
Volgende week gaan we terug om in ieder geval in de outlet van Levi’s koffer opvulling
te scoren.

Morgen staat waterpark “Disney Blizzard Beach” op het programma.
Er staan nog 2 foto’s hier van de Premium Outlet

 zaterdag, 08 mei 2010 02:18

1 van de 2 Disney waterparken staat op de agenda van vandaag we gaan naar ” Blizzard Beach “.
We komen allemaal laat uit bed, de warme dagen hier brengen ons steeds meer in het ritme.
Daarom vertrekken we aan de late kant richting Disney World om de afslag naar Blizzard Beach te pakken
en het parkeerterrein te verkennen.
We stoppen bij bushalte 8 en parkeren de Santefe in de blakende zon, dus straks als we terug gaan hete vingers aan het stuur.
Rustig gaan we richting ingang waar we door 1 van de vele pensionados die bij disney in dienst is (en het zijn er veel)
hartelijk worden verwelkomd.
Nu word het zoeken naar een goede plaats, die toch schaars is.
Na even sjokken en kijken besluiten we recht achter de “Polar Bar” neer te ploffen.
Toevallig ook één van de aangewezen rook plaatsen, alleen is er geen asbak te vinden.
We lopen het grote golfslag bad in waar we gelijk een band aangeboden krijgen.
Lekker dobberen op die band , al moet je wel goed uitkijken dat je niet aangevaren word door zo’n supersize hamburger kontje.

Het grote golfslagbad.

Na het golfslagbad nemen we de cross countrycreek , lekker op een band rondom het park dobberen met af en toe een koude douche.
Onderweg komen we langs de verschillende glijbanen, kunnen we gelijk kijken wat het is.

De Cross Countrycreek.

Hier ontdekt Andy dus allerlei leuke dingen, dus gaan we als eerste naar de “Runoff Rapids”.
Leuk, eerst een klaplong en hartritmestoring oplopen door de trappen te beklimmen met een band in je hand,
en daarna lekker relaxed naar beneden suizen, met als kers op de slagroomtaart , was leuk pap nog een keer pffff…….

We gaan even terug naar “onze” plek om uit te puffen en dan gaan we nog meer snelle dingen doen.
Andy heeft z’n oog laten vallen op de “Downhill Double Dipper” waar na enig twijfelen ik toch aan toe geef.
Aangekomen bij ( ja hoor daar zijn ze weer) de trappen naar de verschillende glijbanen, zien we dat de wachttijd 30 minuten is.
Dan doen we toch maar een andere, want het is echt te warm om een half uur in de rij te gaan staan.
De keus valt op de “Toboggan Racers” redelijk stijl met hobbeltjes naar beneden.
Nadat we naar beneden gegleden waren , moest ik toch echt de conclusie trekken dat ie best wel hard ging.
Ik ging het verste door , vergat dus gewoon te “remmen” oeps!

Bijna achteraan.

Colinda heeft tijdens het wachten besloten om met Andy de “Snow Stormers” te doen die naast deze baan ligt.
Later doen we ‘m met z’n drieën (en hij was best heftig).

Hier ga je dus op een mat op je buik naar beneden (en hopelijk vlieg je er niet uit)

Dan kan mama best wel met mij de “Runoff Rapids” doen, vooruit dan.
één keer kan nog net , daarna opdrogen en via de Wendys naar de villa terug.
We lopen dus terug naar de auto die inmiddels dienst doet als plaatsvervangend oven.
TomTom ingesteld om naar huis te rijden en dan doen we de Wendys aan die op 2 km van de villa zit.

Lekker smullen (en ik de cola omsmijten ) en met een vol gevoel naar de villa.

Alle “Blizzard Beach” foto’s staan hier

Morgen staan de Target en Bestbuy hier om de hoek op het programma en gaan we ‘s avonds naar Old Town
langs de 192 in Kissimmee.

Vandaag beginnen we rustig aan, omdat we de verwachting hebben niet de hele dag rond
te lopen in Gatorland.
Rond half 3 rijden we richting Gatorland.
Na een half uurtje navigeert TomTom ons naar het parkeerterrein, die aardig vol is.

Bij de kassa wacht ons de verrassing , 50% korting , waarschijnlijk omdat we wat later zijn.
Als we door de gate heen zijn, blijkt dat onze inschatting goed was het park is niet super groot.
Vlak achter de ingang wachten de eerste gators op ons:

Een paar kleine gators.

Omdat we wat later zijn hebben we wat shows gemist, de eerste volgende is Gator Wrestling.
Dus lopen we wat rond in de buurt van het worstelstadion om zeker op tijd te zijn.
We komen het onderkomen van de albino gators tegen , waar 4 gigantische witte gators liggen.

Albinogator.

Verwonderd over deze witte beesten lopen we langs een kleine souvenierwinkel waar Andy zeldzame stenen koopt.
Dan horen we dat de show vlak voor aanvang is , dus snel richting de worstelarena.

Zowel voor als na afloop van de show kan het publiek op de foto.

Nadat iedereen (die vrijwillig ging) op de foto was geweest , die ze overigens snel namen , kon de show beginnen.
We moesten even wennen aan het accent, dat erg zuidelijk klonk (lees knauwen).
De show werd met veel humor gebracht, je kon duidelijk merken dat deze mensen dagelijks met gators omgaan,
ze worden met respect behandeld (het blijven wilde beesten).
Natuurlijk word e.e.a. toegelicht of gators in florida, maar het publiek wil eigenlijk maar één ding: actie!

De gator die als “vrijwilliger” aangewezen is, laat duidelijk merken dat ie niet zoveel zin heeft om te worstelen ,
maar de worstelaar krijgt ‘m snel rustig.
Om te demonstreren hoeveel kracht de gators hebben (ze bestaan uit 90% spieren) jongleert hij wat met zijn baard tussen
de kaken:

Er word nog wat gegrapt over een gratis trimbeurt van zijn baard.

Daarna word gedemonstreerd dat een gator in slaap valt als je ‘m op zijn rug legt.

Na een korte kietel “ontwaakt”de gator en gaat ie weer lopen.

Hierna loopt de show op z’n eind , en worden er nog enkele foto’s genomen.
Daarna lopen we door en nemen we de “Swamp Walk” , een wandeling door een ongerept moeras.
Waar de sporen van de 3 orkanen die in 2004 over Florida trokken nog goed zichtbaar, er lagen enkele grote bomen om.
Na deze wandeling lopen we rustig terug richting uitgang en lopen we langs de parkietenvolière waar het inmiddels voedertijd
is geworden.
Voor $ 1 kun je hier een ijsstokje kopen waarop vogelvoer geplakt is, en kun je naar binnen lopen, waar de parkieten absoluut niet
bang en hongerig wachten.

Bijna hand tam , soms met z’n 3-en tegelijk.

Hier merken we dat de warmte onder het afdak blijft hangen en worden we een beetje
bevangen van de hitte , dus snel naar buiten.
Op weg naar de uitgang lopen we naar de “Gator Jumparoo Show” waar op vermakelijke wijze
het voeren van de gators word gedemonstreerd, ik moet gelijk denken aan Bubba J. een van de poppen
van Jeff Dunham.
Het publiek word betrokken bij een spel tussen 2 echte rebels die solliciteren naar een job bij Gatorland.
Wie de meeste gators voert , krijgt de job.

Springen voor de kip.

Wanneer deze show over is aaien we nog een kleine gator die klaar ligt voor e.v.t. fotoshots en lopen we via de grote
souveniershop richting uitgang op weg naar de auto.

Handtasje?

We moeten nog wat kleine boodschappen hebben dus rijden we nog even naar een Wal-Mart Supercenter
in de buurt voordat we naar de villa terugrijden.

Erg groot…..

We rijden daarna terug (ongeveer 3 kwartier) en plonzen nog even lekker het zwembad in bij de villa om af te koelen.

Morgen overdag lekker bij de villa zwemmen en aan het eind van de middag naar Magic Kingdom (deel2) om rond 10 uur
het vuurwerk spektakel te aanschouwen.

Dag 10 “Magic Kingdom 2″

Ingeven door een onofficiele Disney crowd index hadden we besloten op maandag 10 mei naar Magic Kingdom te gaan.
Omdat we graag het “Wishes” vuurwerk wilde zien, deze keer dus een avond bezoek.
En o wat zaten ze ernaast , het was gigantisch druk.
Voordeel was wel dat de temperatuur aangenaam was, dus niet zo warm als ons laatste bezoek aan dit park.
Deze keer gaan we met de ferry naar de ingang.

De ferry “General Joe Potter” brengt ons naar de overkant.

Na een snel en rustig tochtje, komen we aan bij de ingang.

Het lijkt rustig…

Aan wal, lopen we richting de tas controle, en door naar de ingang , vlak daarvoor nog even wat foto’s maken.

Snel door de ingang heen, Mainstreet op richting “Liberty Square” om als eerste Hall of Presidents te gaan doen.

Het is nog rustig in mainstreet rond 5 uur local time.

Als snel is de Hall gevonden:

Binnengekomen merken we dat meer mensen naar binnen willen (ook omdat er lekker airco is)
We moeten echt even wachten voordat de voorstelling met alle presidenten van Amerika tot nu toe begint.

Er word aangekondigd dat we over enkele ogenblikken de 22 minuten durende show gaat beginnen , dus snel naar binnen.
Eenmaal binnen word ons vriendelijk verzocht om geen camera’s (flashlight fotography) te gebruiken (doen we het toch zonder flash)

Een mooi verhaal vanaf het begin tot nu , erg bizar om deze levensechte poppen tot leven te zien komen , zelfs
Barack Obama is erbij.

(dubbelklik op de fil voor volledig scherm)Na deze lopen tegen de Christmas Shop aan , altijd leuk om even te snuffelen.

Erg mooi maar ook zeer prijzig, ondanks dat we redelijk Disneyfan zijn , besluiten we deze keer niets mee te nemen.Na de kerstshop begint de maag te rammelen dus lopen we richting “Pecos Bill Tall Tale Inn and Cafe” om te eten.
Zoals gewoonlijk er druk, en het ruikt er lekker , dus we gaan weer voor een typisch Amerikaans diner.
Na het nuttigen van de USA formaat maaltijd (pff….) gaan we even uitbuiken op de nabij gelegen rookplek.
Daarna snel door naar “Pirates of the Caribbean”.
De wachtijd is lager dan 10 minuten dus naar binnen, het loopt zo vlot door dat we binnen 5 minuten in de boot zitten.

We ontdekken dat de moeder attractie korter is dan die in Parijs , we missen voor ons gevoel
een stuk.
Maar hij blijft leuk, dus gaan we snel door.
We doen Alladin aan.

Hierna gaan lopen we nog wat rond bij de winkeltjes , want de “Spectromagic” parade begint om 9 uur.
Deze parade vind plaats in het donker met de parade verlicht, erg mooi en super druk.

(dubbelklik op de film voor volledig scherm)Alle grote kinderen staan vooraan, en de kleintjes moeten maar op de nek bij papa of mama.
De schitterende parade duut ruim 20 minuten, inmiddels was het al half 10 en we stonden bij het kasteel:

Dus we besloten een half uur te wachten (er was geen doorkomen meer aan) op het vuurwerk.
Het wachten werd ruimschoots beloon , want een gigantisch spektakel.
Een prachtig schouwspel ongeveer 20 minuten voltrekt zich rondom het kasteel (parkverlichting gedoofd)

(Dubbelklik op de film voor volledig scherm).
Nadat het vuurwerk is afgelopen realiseren we dat dus alles vol is en het wel lang kan gaan duren voordat we bij de auto
zijn.
Binnen 20 minuten waren we het park uit, en moesten we met de boot dus nog terug pfff……
Ruim 20 minuten later staan we op de boot richting het treintje naar de auto.
Ook hier gaat het redelijk snel, ongelovelijk dat ze de grote mensenmassa zo snel wegwerken , petje af voor
de amerikaanse logistiek inzichten, daar kan de efteling echt wel wat van leren…..De rit terug naar de villa verloopt voorspoedig en we komen uitgeblust thuis aan met zere voetjes.
Snel slapen , morgen gaan we naar Downtown Disney en shoppen we alle spullen bij elkaar bij de Premium Outlets.

Dag 11 “Downtown Disney & Shoppen”

Een rustige dag staat op het programma vandaag.
Downtown Disney met al zijn winkels en Disney Quest (Indoor interactief themapark) leek ons aardig
om als afwisseling voor de parken te doen.
Als we aankomen is het er lekker rustig.

We besluiten om meteen Disney Quest te gaan doen, anders sjouwen we de hele tijd met tassen als we eerst gaan shoppen.

Bij binnenkomst worden we met de lift “gelanceerd” naar de 3e verdieping, dus het avontuur kan beginnen.
Het complex is leuk opgezet, jammer is wel dat je voor sommige dingen moet betalen (ondanks de forse entreeprijs).
We doen allerlei spelletjes , en ik ga in een zelf gebouwde achtbaan in “Cyber Spacemountain”.

We lopen alle 5 verdiepingen af , waar we een klassieker tegen komen , andy stuift er meteen op af.

Een orginele Mario Bros kast uit 1981 , echt retro en cool , en we spelen ook nog een potje ouderwets Space Invaders.

Nadat we ons een uurtje of 3 vermaakt hebben, vinden we het welletjes en gaan we op we naar de grote Disneystore en
zijn buurman de Lego store.
We moeten door heel Downtown Disney heen om er te komen, onderweg bij de Harley Davidson store even een plaatje
schieten.

Alle 3 op de motor (meer foto’s zijn hier te vinden).
Snel lopen we door naar de Lego shop, waar buiten al een paar mooie in lego opgebouwde beelden staan.

We neuzen wat rond en andy koopt iets uit de nieuwe collectie “Prince of Persia”.

Daarna lopen we een deur verder de Disney Store in.
Ook hier even rondkijken en wat kopen voor het thuisfront.

Een gat in de creditcard verder, lopen we terug naar het parkeerterrein om de naar de Premiun Outlet te gaan waar we
eerder hebben gekeken waar we konden slagen.
Daar word de Levi’s store overvallen (haha) en het nodige ingeslagen tegen leuke (outlet)prijzen.
Ook nog even nieuwe teenslippers gescoord , dus we kunnen er weer tegen aan.
Het resultaat na 6 uurtjes spelen en shoppen:

Met zere voetjes komen we thuis aan,even flink uitblazen dus….Morgen staat Disney Hollywood Studio’s in de planning.Dag 12 “Disney Hollywood Studio’s”

De dag begint vandaag partly cloudy volgens the weather channel, en dat klopt.
Daarnaast komt Andy super laat uit bed, hij doet 13 uur achter elkaar.
Omdat we vandaag Disney Hollywood Studio’s op het programma hebben, maakt dat niet zoveel uit.
Uit ervaring weten we inmiddels dat je hier snel door bent.
Bij aankomst op het parkeer terrein schrikken we toch wel een beetje van de hoeveelheid auto’s, het lijkt op een herhaling
van ons laatste bezoek aan Magic Kingdom.
Dus dat word zweten en lang wachten vrees ik.
Bij de ingang aangekomen heeft de tassen controle dame ook niet veel zin, het gaat niet snel.

Eenmaal daardoor heen gaan we snel richting “Star Tours” , als echte StarWars fan wil ik die als eerste doen.
Andy besluit na wat aarzelen (een paar jaar geleden in Parijs was ie me niet zo dankbaar)
Er staat 20 minuten wachten wachtijd op het bord, uiteindelijk doen we er ruim 40 minuten over, de trend voor vandaag is gezet.
(In de rij bedenk me erg laat dat we beter een fastpass hadden kunnen regelen)
Colinda zit ondertussen te wachten op ons in een restaurant met wat te drinken en heeft tijd over en schiet wat plaatjes van een
voorbij trekkende parade.

Na de Star Tours die Andy vet cool vond, gaan we richting het restaurant om wat te drinken en te roken.
Tijdens deze drinkpauze (was ook nodig , het was super warm) besluiten we met behulp van een fastpass met z’n drietjes
nog een keer de startours te nemen.
Tussen 16.55u en 17.55u worden we terug verwacht.
We lopen richting de “Studio Backlot Tour” , die hebben we in Parijs ook een keer gedaan dus zijn we benieuwd naar de “moederversie”.
Ook hier is het wachten weer wachten geblazen, ongeveer 25 minuten.
Het eerste gedeelte is wandelend een daarna stappen we op de tram die ook nog een stukkie Stuntshow meeneemt.

Het ziet verder Amerikaanser uit dan Parijs, het is keurig volgens Disneynormen.
We erkennen al snel dat dit toch een van de mindere parken is , dat kunnen we na vorig jaar en dit jaar gerust zeggen
we hebben alle Disney Orlando parken overleefd. (over smaak valt natuurlijk niet te twisten)
We lopen verder het park door (tussen de erg vervelende elektrische rolstoelen en buggy’s door), het doet me denken aan
de blog van Teleton die hier ook zit en onlangs zijn ergenis op een vermakelijk manier beschreef in zijn blog van 8 mei je kunt
maar beter hiel bescherming nemen.
Als laatste doen we (noodgedwongen omdat de wachttijd bij ToyStory opgelopen is tot 80 minuten) Walt Disney: One Man’s Dream.
Een schitterende tentoonstelling die inzicht geeft in de wereld van Walt Disney en zijn broer Roy het financieel brein vanaf het begin
achter het Disney bedrijf.

Een echte aanrader als je ook een keer dit park bezoekt.

Verwonderd over de magische geest van good old Walt verlaten we het park (meer foto’s vind je hier )
op weg naar de auto om huiswaarts te keren.

Morgen gaan we zwemmen in de “Typhoon Lagoon”

Dag 13 “Typhoon Lagoon”

 

De dag begint langzaam.
We komen moeilijk op gang , dus is het maar goed dat we naar Disney’s 2e waterpark “Typhoon Lagoon” gaan.
Dit park is ons favoriete zwempark, het is jonger en is mooier op gezet.
Als we aankomen op het parkeerterrein is ie aardig vol, toch rijden we zover mogelijk door om te kijken of er vooraan
een gaatje is, en die is er.
Snel zijn we door de poortjes heen , en kan de zoektocht naar een mooi plekkie beginnen.
Een ligbed scoren we ,dat is voor de paar uurtjes die we er zijn voldoende (park sluit om 5 uur)
We duiken gelijk het grote golfbad in, net op tijd wooosh daar komt ie weer die meters hoge golf.
Die doen we dus een paar keer , voordat Andy en Colinda de rivier doen.
Ondertussen ga ik ff zonnen.

Na terug komst drinken we snel wat en lopen we richting de “Shark Reef” , we lopen de duikboot in om te kijken
hoe dat snorkelen werkt, nou mooi tussen de vissen en kleine haaitjes in.
Andy vind dat we het maar moeten doen, dus daar gaan we dan.
Colinda loopt even terug om de fotocamera te halen, in die tijd hebben we onze snorkelbril gekregen en de nodige
instructies.
We komen in zout en ijskoud water, brrr…..
Het is geen grote bak, dus je bent er redelijk snel doorheen.

Na een flinke scheut zout water in m’n mond , vind ik het niet erg , kan er even wat gedronken worden.
Daarna gaan andy en ik naar Crush ‘n Gusher, een glijbaan waar je met 2 of 3 personen tegelijk op een band kan.
Nadat we een 2 persoonsband hadden gescoord, lopen we de trap op naar de 2 persoons glijbaan.
Boven aangekomen zijn we snel aan de beurt.
De band ligt op een soort lopende band , we stappen in en worden we gelanceerd.
Het uitstappen word lastig, ik laat de band omrollen en stoot m’n teen tegen de rand van het zwembad.
Als we uit het bad zijn zie ik m’n grote teen bloeden, dus dat word toch even Firtst Aid , want op zo door het zand
lopen is nie fijn nie…
Na wat schoonmaak gaat er een pleister op (zo’n soort hebben we in nederland nog niet gezien) en krijgen we een
reserve pleister mee.

Zwemfun is dus even over, morgen weer.
We laten ons opdrogen en lopen naar de auto, om richting de Wal-Mart te gaan om nog even wat kleinigheden voor
het thuisfront te scoren en wat kleine laatste boodschappen.
Als we bij de villa komen ontdekken we dat de kabel eruit ligt, damn…
Dat betekend dus geen internet en ook nie bellen nie.
Al snel komt Pete van de management company ingeseind door eigenaar Jim die ons niet kon bereiken.
Volgens Brighthouse Network is het een lokaal probleem (lijkt de UPC wel) , ik leg ‘m uit dat alles voor 1-en nog
werkte dus kan het niet lokaal zijn.
Hij gaat wederom bellen met de “Cable guy” en wij zien sneeuw (gelukkig alleen op tv) , dus word het een potje kaarten.
Hopelijk morgen weer prik….
meer foto’s van Typhoon Lagoon vind je hier

Morgen gaan we Cocoa Beach om eerste rang de lancering van spaceshuttle Atlantis mee te maken.
Hopelijk kunnen we van te voren even op internet checken of het wel door gaat, we zo handig anders maken
we de rit van ruim een uur voor niets.

Dag 14 “Shuttle Launch”

 

De 1 na laatste dag Florida word een beetje spannend.
Vandaag als de weergoden het toe laten zal Spaceshuttle Atlantis aan zijn laatste ruimtereis beginnen.
Nog steeds hebben we het probleem dat de Brighthouse not so bright anymore is, als we wakker worden is
nog steeds alles plat, geen tv , internet en nog steeds nie bellen nie….
Ik wilde vanochtend vroeg checken of er extreme drukte verwacht werd op de SR528 richting de atlantische kust.
Niks checken dus, op de gok rijden we rond 12-en weg bij de villa.
Op goed geluk richting Cocoa Beach , hopelijk zijn we er op tijd, FOUT!!!!
Bijna half central Florida is op weg op deze tolweg en je raad het al , daar gaat het mis.
Een enorme file tussen de tollbooths in zorgt er voor dat we rond 2:17 Pm local time langs de weg stoppen,
we stonden toch stil , gelukkig zijn we niet de enige:

Video en fotocamera in de aanslag , om 2:20 Pm stipt op tijd stijgt de shuttle op.

Helaas zijn we 35 Kilometer voor Cocoa Beach gestrand anders waren we echt dichtbij geweest.
Na ongeveer 3 minuten bereikt het geluid van de lift-off ons pas , het lijkt een beetje op een lawine.
Geweldig om het “live” mee te maken, en de Amerikanen zijn nog steeds trots als ie omhoog gaat.
We vertellen TomTom dat we weer naar huis willen, dat zal uiteindelijk vlotter verlopen dan de heenweg.
Een rit van 4 uur en een mooie ervaring rijker, arriveren we weer bij de villa, waar het voicemail lampje knippert.
Yes, de kabel is weer up and running….
Meer foto’s staan hier

Morgen gaan we weer naar huis
We moeten om 10.00u de villa verlaten en onze vlucht gaat (hopelijk) om 19.30u
Dus doden we de extra tijd wederom in Typhoon Lagoon om rond 4 uur richting Airport te vertrekken.
Vanavond alles in pakken en klaar zetten, morgen de laatste florida zonnestraaltjes pikken voor we afzakken
naar een nat en koel nederland.

Daar zal waarschijnlijk ook de laatste blogentry getypt worden.

De Terugreis

We zijn weer terug in het koude kikkerlandje
Omdat we ‘s ochtends om 10 uur uit de villa moesten zijn , hebben we nog een dagje “Typhoon Lagoon” gedaan.
Lekker de laatste (Florida) zonnestraaltjes mee pikken.
Omkleden en jammer genoeg weer naar het vliegveld voor een lange ,trage en verbazende terugreis.
Buiten het feit dat de auto inleveren en inchecken redelijk vlot verliep,
was de rest om het zacht uit te drukken “chaotisch”.
Gelukkig hadden we van te voren op de schiphol site gezien dat de vlucht terug 3 uur later ging.
De uitleg op vliegveld was: “uitgelopen onderhoud”
Knap he, je vliegt op een route niet iedere dag en dan ondehoud je een toestel op de dagen dat je wel
vliegt.
Bij het inchecken werd er een bon uitgereikt van $ 7,- p.p. voor een snack, die hebben we burgemeester gemaakt bij de Burger King.

Een lekkere Whopper op kosten van Martinair.

En natuurlijk lekkere verse knapperige French Fries!.
Voor we richting gate lopen internetten we nog wat op de laptop om de tijd te doden….
Pfff wat duur wachten lang he.
Nadat we nog sigaretten gescoord hebben bij de Taxfree shop, lopen we richting gate 24, om weer te mogen wachten.

Als snel blijkt waarom het inchecken zo vlot ging, ze hadden er een puinhoop van gemaakt.
Iedereen zat kris kras door elkaar heen in het vliegtuig, kindjes van 2 een half vliegtuig van mama vandaan, hoe bedenk je het.
De binnenkomende vlucht was ook vertraagd dus het klaar maken van het vliegtuig liep niet vlotjes.
De crew voor onze vlucht arriveerde ook snel , en kreeg al snel door dat we vanalles mis was, de purser begon zich er mee te bemoeien.
Uiteindelijk moest de crew het maar in het vliegtuig regelen , geen school voorbeeld van de amerikaanse perfectie.
(de crew had de handen er vol aan!)
De piloot bood meerdere malen zijn excuses aan , en verzocht iedereen snel te gaan zitten om te kunnen vertrekken.
Bij het uitdelen bleek de amerikaanse caterboer vergeten drinken bij de maaltijden te doen, tot grote ergenis van de stewardessen.
Al met al een slechte organisatie, en dan te denken dat we niet met een prijsvechter vlogen, had je voor deze ticketprijs wat meer mogen verwachten.
De (meeste) passagiers gingen snel slapen,dus de hectiek was snel over.
De rest van de vlucht was wat turbulent, de piloten hadden werk genoeg om de turbulentie in bedwang te houden.
Na 8uur en kwartier hadden we touchdown op Schiphol waar het lekker druk was, dus snel koffers halen en naar de pickup ,in het vliegtuig had ik al
onze chauffeur van dienst gebeld , die net langs de A10 stond te wachten op een belletje.
We hebben uiteindelijk een minuut of 10 moeten wachten omdat de afhaalstrook helemaal dichtgeslibt was.Dus een beetje vervelend einde van een geweldige vakantie dus volgende keer maar weer een vlucht met een amerikaan?
Nu nog wat bijkomen (lees slapen) van de jetlag en wennen aan het iets mindere klimaat brrrr……..